وَ إِذْ قُلْنا و ياد كن چون گفتيم لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا مر فرشتگان را كه سجده كنيد لِآدَمَ مر آدم ع را به جهت تعظيم او فَسَجَدُوا پس سجده كرده‌اند همه ايشان إِلَّا إِبْلِيسَ مگر ابليس كه سجده نكرد و چون خداى گفت چرا سجده نكردى قالَ أَ أَسْجُدُ گفت آيا سجده كنم يعنى نكنم لِمَنْ خَلَقْتَ آن‌كس را كه آفريدى طِيناً از گل پس خداى تعالى برو لعنت كرد و از درگاه قربش براند قالَ گفت ابليس ديگرباره أَ رَأَيْتَكَ خبر ده مرا كه هذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ اين را كه گرامى كردى و فضل دادى او را بر من چرا فضل دادى و او از خاكست و من از آتش لَئِنْ أَخَّرْتَنِ و اگر واپس دارى مراد مرگ مرا تاخير كنى إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ تا روز قيامت لَأَحْتَنِكَنَّ هرآئينه از بيخ بركنم ذُرِّيَّتَهُ فرزندان او را باغوا و چنان كنم كه به عذاب تو مستاصل شوند إِلَّا قَلِيلًا مگر اندكى كه نتوانم ايشان را گمراه كردن بسبب عصمت و حمايت تو قالَ اذْهَبْ گفت خداى مر او را كه برو امر اهانت و ابعاد يعنى او را براند از درگاه قرب و گفت در پى مهم خود برو فَمَنْ تَبِعَكَ پس هر كه ترا متابعت كند و فرمان تو برد مِنْهُمْ از ذريته آدم فَإِنَّ جَهَنَّمَ پس به درستى كه دوزخ جَزاؤُكُمْ پاداش شماست يعنى از آن تو و ايشان تغلب كرده است مخاطب را بر غائب يعنى ترا و همه متابعان ترا جزا دهيم جَزاءً مَوْفُوراً جزاى تمام يعنى عذابى بر دوام وَ اسْتَفْزِزْ و از جاى بجنبان و بلغزان مَنِ اسْتَطَعْتَ هرك را توانى لغزانيدن مِنْهُمْ از ايشان بِصَوْتِكَ به آواز از خود يعنى خواندن بفساد و گويند صوت شيطان غنا و مزاميرست امام زاهدى رح از ابن عباس رض نقل مىكند كه هر آوازى كه نه در رضاى خداى از دهان بيرون آيد آواز شيطانست وَ أَجْلِبْ عَلَيْهِمْ و برانگيزان بر ايشان بِخَيْلِكَ وَ رَجِلِكَ سواران و پيادگان خود را يعنى ديوانى كه معاون تواند در وسوسه و اغوا همه را جمع كن در تسلّط بر ايشان وَ شارِكْهُمْ و شركت كن با ايشان فِي الْأَمْوالِ در مالها تا از حرام جمع كنند يا بر باد دهند يا در معصيت صرف نمايند وَ الْأَوْلادِ و در فرزندان نيز شريك شو تا از زنا حاصل كنند يا بعبد العزى يا بعبد الشمس و امثال آن تسميه نمايند وَ عِدْهُمْ و وعده ده ايشان را بمواعيد باطله چون شفاعت بتان يا تاخير در توبه يا انكار بعث و حشر و بهشت و دوزخ وَ ما يَعِدُهُمُ الشَّيْطانُ و وعده نمىدهد شيطان ايشان را إِلَّا غُرُوراً مگر بفريب يعنى خطا را در صورت صواب مىآرايد .